Herman Wijffels stelt dat STRO vorm geeft aan een alternatief voor de steeds dominanter wordende geldeconomie. Bob Goudzwaard zegt dat als één organisatie effectief de leugen aantoont van de slogan TINA, ‘there is no alternative’, dan is het wel STRO.
Prachtige uitspraken, maar nu we in een steeds diepere crisis belanden, verplicht het STRO wel tot iets. STRO biedt oplossingen voor de crisis zonder protectionisme, gebaseerd op onze innovaties die we al jarenlang in arme gebieden toepassen.

Huidige economie onmachtig in aanpak broeikaseffect en migratiedwang

Nog steeds wordt het nieuws gedomineerd door de economen die met open ogen de chaos hebben gecreëerd. Deze economen waren briljant in het fine-tunen van een wereldeconomie die jarenlang de rijksten meer rijkdom bracht, maar niet in staat was de grote problemen aan te pakken: milieuverschraling en broeikaseffect, cultuurverschraling, economische migratiedwang, geen adequate voorbereiding op vergrijzing, etc.
Armoede werd weggedekt met cijfers die aantoonden dat het beter ging. Maar de werkelijkheid in veel arme gebieden was dat steeds meer zaken geprivatiseerd werden en geld kostten.

Deze economen hebben zich te weinig verdiept in de door permanente depressie getroffen economieën. Door de helft van de economische werkelijkheid weg te laten, konden ze successen claimen. Pas op: deze economen geloven in een automatisch herstel uit een depressie en we horen dat ook voortdurend, al wordt inmiddels 2010 steeds vaker genoemd als een jaar met negatieve groeicijfers.

Een structurele aanpak: de Bancor

Er is veel meer aan de hand dan uit de hand gelopen bankbeleid. We leven aan de vooravond van het einde van het dollar tijdperk. Daarom moeten de afspraken die in 1944 in Bretton Woods gemaakt zijn, radicaal worden herzien.  Het alternatief daarvoor, de ICU/Bancorvoorstellen zijn gemaakt door de beroemde econoom Keynes. Deze voorstellen van Keynes regelt de handel tussen landen via een internationale centrale bank, die de handel tussen landen evenwichtig maakt. Heel belangrijk voor ons op dit moment: elk land krijgt de instrumenten in handen om zelf effectief de crisis te bestrijden. Ook de arme landen, zodat we ons mogen gaan voorbereiden op een welvaart voor allen!
China pleitte onlangs voor invoering van de Bancor, hoewel het ze meer gaat om een fatsoenlijke gedekte internationale munt dan om een compensatie mechanisme om internationale handel in evenwicht te brengen.

Een nieuw wereldhandelssysteem vraagt overeenstemming tussen veel regeringen. Het risico dat als die samenwerking er niet komt is dat uiteindelijk alle landen alleen voor zichzelf gaan zorgen. Oorzaken worden niet worden aangepakt en we eindigen in een situatie van ruzie en haat en uiteindelijk oorlogen tussen landen. We kennen dat nog van na de vorige crisis. Vergist u zich er niet in: als de internationale handel als gevolg van protectionisme in elkaar zakt hebben we weinig meer met andere landen van doen dan hen te verwijten dat de ellende waarin we zitten door hen komt.

Geen protectionisme en toch eigen land eerst

STRO heeft een innovatieve aanpak ontwikkeld om economieën in depressie gevangen gebieden te stimuleren zonder in protectionisme te vervallen. De crux van deze aanpak is dat in een land, regio of gemeenschap een handelscircuit wordt geïntroduceerd dat alle handel binnen dat gebied kan faciliteren. Als dan de overheid de eigen economie wil stimuleren kan ze uitgaven/koopkracht daarvoor door dit circuit laten lopen. Met vernuftige middelen kan dan voorts bepaald worden dat dat geld bijvoorbeeld eerst vijf keer in Nederland besteed moet worden voordat het naar het buitenland vloeit. Dus niks protectionisme, want uiteindelijk blijft het geld beschikbaar voor aankopen in het buitenland, maar wel de zekerheid dat de Nederlandse economie de oppepper krijgt die het nodig heeft om niet steeds verder terug te vallen.