Met het verhogen van de pensioengerechtigde leeftijd tot 67 jaar en mogelijke aanpak van de hypotheekrenteaftrek, komt het kaninet Balkenende met wereldwijde primeurs in de aanpak van de financiële crisis. Uniek omdat niemand het verband ziet met de sectoren van de economie die in de problemen zijn geraakt, zoals de banken die na jaren een zeer winstgevende ballon hebben opgeblazen nu de tol moeten betalen van hun gretigheid.

Hypotheekrenteaftrek investeren in duurzame bouw en energie

Het is zeer de vraag of dit het moment is om met zulke maatregelen te komen. Maar als het dan toch gebeurt, stelt STRO voor om dat op innovatie wijze te doen. Dat betekent voor de hypotheekrenteaftrek:

  • Voor nieuwe gebruikers: schaf de hypotheekrente aftrek geleidelijk af (wat uiteraard weinig doet met de crisis doet)
  • Voor mensen met bestaande rechten: zij kunnen deze desgewenst verkopen. De overheid keert dan een bepaald deel van de toekomstige waarde van de aftrek cash uit. Maar dan wel onder voorwaarden dat het bedrag voor 5 jaar op een spaarrekening bij een bank die in eigendom is van de Nederlandse staat wordt vastgezet, óf dat het geïnvesteerd wordt in de bouw van nieuwe huizen, energiebesparing in het huis of opwekking van duurzame energie.

AOW: op welke leeftijd?

Een 'ebos_balkenende300conomie van het genoeg' betekent dat mensen kunnen doorwerken, maar ook kunnen stoppen als het niet meer gaat of leuk is. Bij verhoging van de pensioenleeftijd is het ook de vraag of er wel voldoende banen zijn voor 65 plussers.
ls die banen er niet zijn, is verhogen van de pensioenleeftijd alleen maar een verkapte manier om te bezuinigen en geld te investeren in keurings- en uitkeringsinstanties.

Een mogelijkheid zou zijn om de pensioenleeftijd voorlopig niet vast te leggen. Mensen in de leeftijd van tussen de 45 en de 65 kunnen met een aflopende schaal worden gecompenseerd voor hun verlies. Mocht op zeker moment de werkloosheid dalen, dan zou de pensioenleeftijd zelfs kunnen worden verlaagd, om zo jongeren meer kans op de arbeidsmarkt te geven.
Het geld kan worden gebruikt in een private pensioenvoorziening of voor investeringen in de eigen woning, nieuwbouw of in duurzame energie.

Fortis en ABN-AMRO

Deze benadering zou betekenen dat de overheid een uitruil doet van toekomstige verplichtingen met het heden. Banken zouden door de instroom van heel veel spaargeld hun positie aanzienlijk verstevigen. Ze lenen uiteraard het grootste deel van dit geld weer uit aan de staat die voor hen als een solide belegging geldt. ABN-AMRO en Fortis winnen in dit proces zoveel aan stabiliteit dat de Nederlandse staat ze met winst kan verkopen.

Pensioenfondsen

Pensioenfondsen zullen geen probleem hebben met de instroom van cash. Dat geeft de mogelijkheid de gedaalde koersen over een langere termijn op te vangen.
Om deze plannen te realiseren moet de overheid veel geld lenen. Maar als de afkoopsom met de geaccumuleerde rente (op het niveau dat de overheid kwijt is) lager is dan wat de overheid anders zou moeten betalen als belastingteruggave of AOW-compensatie, gaat de overheid er netto op vooruit. Dit geldt des te meer wanneer het leidt tot een economische activiteit waar weer belasting over verdiend wordt.